bu günlerde hayatımda 2 A var . . .

Çok yorgunum... Çocuklar yaklaşık 10 gündür hasta. Hastalık bir şey değil de, gönül yorgunluğu oluyor ya, o zor. Göğüsleri fokur fokur. Ben tıkanıyorum onlar fokurdadıkça. Ama geçiyor. Geçecek tabi. Bir başka atağa kadar. Allerjik Bronşit... Çağın çocuk hastalığı. İlk 6 ay sadece emzirsen de, iyi beslesen de, mikroplardan köşe bucak kaçmayı ,%100 steril olmayı anlamsız bulsan da, ailede genetik bir suçlu bulamasan da durum değişmiyor. Neyse, kışlık Ventolin nebul ve inhaler stoğu yaptık. Olacak bunlar değil mi ya...

Antropoloji... İnsan, insanı anlamaya dair bu kadar araştırma yapmış, bu kadar düşünce geliştirmiş ve bir ucundan tutmaya karar vermişim ya, bu günlerde beni en çok mutlu eden şey bu. Hayatımın her alanında kafa yorduğum konular, 20.yy başından itibaren ortaya konmuş teorilerle karşım çıkıyor. En son Margaret Mead'in bir makalesini okudum örneğin. Çok iddialı bir şekilde neredeyse yapısal özellikleri hiçe sayarak, annelik rolünün dahi kültür tarafından biçimlendirildiğini iddia eden, dönemi için son derece devrimci ve aykırı bu insan bilimcini yanısıra bir dolu önemli düşünür ve sosyal bilimci ile tanışıyorum. Bir ara şu 1.5 ayda edindiğim tüm değerli bilgileri derleyip, bir blogcu olarak buraya kaydetmek istiyorum ama şu anda aile ve akademik hayat benden öyle bir supradyn enerjik yaklaşım bekliyor ki, sıra bloga gelemiyor. Yani öğrendiklerimi, afilli bir akademik dille yazmak çok güzel tabi de, bir blogcu diliyle değerlendirip işin özünde ne hissettiğimi de belgelemek niyetindeyim. 'Yok artık!' larım, 'Vaaay, hiç böyle düşünmemiştim!' lerim, 'Yaaa, ben hep söylüyordum!' larım var çünkü.

Bu arada görsel antropoloji diyebileceğimiz filmler de dağarcığıma katılıyor. Global Metal bunlardan biri. Son derece eğlenceli bir metal müzik belgeseli.

Cannibal Tours ise son derece rahatsız edici bir 'beyaz adam' belgeseli...