8 Nisan 2009

bebek adımları . . .

Bir savaş veriyorum. Bu savaşa, gündelik olanın tüm zamanı yalayıp yutmasına karşı şöyle havalı bir ışın kılıcı çekişi de denilebilir. Kılıç demode bir model. Pille çalışıyor ve pili zayıf olduğunda kısa kalıyor, havamız sönüyor ki bugünlerde pil hep zayıf hep zayıf.
Ben de kendime bebek adımları mottosu edindim. Hergün zamana bir çizik, kesik, yarık atma çabası işte. Günün içinde, gündeliğin içinde kaybolmama çabası. Beni ben yapan şeylere kısacık bir selam. Kısacık ama. Erteleme, iptal etme, kaçırma dememek adına yapılan bir kısacık bir selamlaşma.
Oğlum büyüyor. Müthiş bir şey. Minicik oluyorlar ama ne kocaman şeyler hissettiriyorlar şaşırıyor insan. Kocaman bakıyor, kocaman gülüyor. İşte o zaman insan 'Ben sadece buyum!' diyor.