neler oluyor ?

Kızım bana benzemiş. 'Neden?' sorusunu çok seviyor. Bıkmadan, yorulmadan 'Neden?' diye soruyor. Tatminkar ve rasyonel yanıtlar almadan paçayı kurtaramıyorsunuz. Soruları eviriyor çeviriyor soruyor. Çok karışık olmayan, basit ama hedefini tam 12'den vuran yanıtlar duymak istiyor. Ben de bir sürü konuda hep bu arayıştayımdır. Serseri okumalar ve düşüncelerle yanıtlara ulaşmaya çalışırım. Paket, haplaştırılmış, taraflı bilgileri sevmem. Derine inmek, araştırmak, dağılmak, karışmak ve sonunda basitliğiyle beni şaşırtacak duru gerçeğe ulaşmak isterim.

'Uçurta Avcısı'nı okuduğumda kaşındım. 'Peki ama gerçekten neden?' diye sordum. Sonra 'Bin Muhteşem Güneş'i okudum. 'Ortadoğu Sorunu' daha da biçim kazandı kafamda ama işte 'Neden?' sorusunun o basit yanıtı yoktu ortalıkta. Sonra tesadüf 'A Mighty Heart' ı seyrettim. Arkasından 'Ortadoğu'da Tarih ve İnanç' kitabını okuyarak kafamda uçuşan yanıtcıkların derlenip toparlayacağını düşündüm. Öyle ya bölgeye M.Ö. 10.000'den günümüze uzanan bir çerçevede bakmak tatminkar yanıtlara götürebilirdi beni. Doğumla beraber tabii ki heyecanını yitirdi bu yanıt arayışı. Kitap da başucumda ilgi alaka bekler oldu. Ta ki geçen gün tüm ekranları ve gazeteleri kana bulayan saldırılara kadar... Kitabın sayfaları yine hışırdamaya başladı. Lanet okumak, küfür etmek, taraf tutmak ya da acıya, kana susamış, ağzından 'Ahhh! Vahhh!' salyaları akıtan bir seyirci olmak yerine 'çalışmaya' devam etmeye karar verdim. Ne fayda mı? Ben büyük sorunlara karşıt eylemler için çok küçük insanlar olduğumuz gerçeği ile yüzleşeli yıllar oluyor. Çok acıttı ilk başta hiç bir şey yapamayacak, hiç bir şeyi değiştiremeyecek olmak ama işte öğrenmek, bilmek, düşünmek, konuşmak ve yazmak ile acımı hafifletmeye çalıştım bu süre zarfında. Bu konuda da o duru ve basit yanıta ulaşamadım henüz ama bugün bütün olana bitene bakışım değişti.