6 Aralık 2008

hoşgeldin bebeğim . . .

Söyleyecek çok fazla şeyi olmuyor insanın. Kelimelerin basit, yetersiz, gereksiz olduğu zamanlardan... Nefesini dinliyorum. Kokusunu içime çekiyorum. Vücudunun kırılganlığı, teninin yumuşaklığı, savunmasızlığı içimi titretiyor. İnsanın tekrar tekrar sevebilme, çok sevebilme, en içerilerde bir yerlere dokunan şekilde sevebilme yeteneğine şaşırıyorum. Anne olmaya dair sayısız duyguyla geçiyor günler . . .

8 yorum:

Goddess Artemis dedi ki...

Tebrikler, tebrikler, tebrikler! :o)

YaşamIn KIyIsInda dedi ki...

Sanki hiç görmemişim gibi burada görünce içim titredi.
Özledim...
Sana çok yakışan anneliği en iyi şekilde yapıyorsun yavrum.
Hepinizi seviyorum...

şadan dedi ki...

tekrar gözünüz aydın sibelcim!
2. kez bu güzelliği tatmış olman ne güzel, can ne şanslı...
çok öpüyorum.

ebru dedi ki...

işte can bebek, nihayet. kokla onu benim için tamam mı, önce gıdısından sonra ensesinden. bir de minik öpücük bir yanağına. mis gibi oğluşu çok sevdim şimdiden...

icimden geldigi gibi dedi ki...

gözünüz aydın olsun...hayırlı bir evlat olur inşallah..

ANNECİK dedi ki...

tebrik ederim.. :))

sibel dedi ki...

hepinize cok tesekkur ederim...

Geveze Kalem dedi ki...

Bir dakika, not düşmek lâzım; minik kuzumun tuttuğu parmak teyzesine (bana) aittir.:)))