bugünlerde . . .

Ben tutuluyorum bazen. Söyleyecek kelimem olmuyor. Her konuda söyleyecek bir şeylerim varmış gibi gelirken, ileri geri konuşabilme konusunda ihtisas yapmışken, bazen işte, düğümleniveriyor söylenecekler boğazımda. Bir nevi felç yaşıyorum.
Ben ana haber bültenlerinin yapış yapış, bağırış çağırış dünyasının karşısından çok uzun zaman önce kalktım. Haberleri, gündemi kelimelerle takip etmek, duygulara bulanmış, hedefini şaşırmış değerlendirmelerden koruyor beni. Büyük resmi görmek konusunda aracım okumak, yeniden okumak.
Çıkarlar doğrultusunda yontulmuş blgilerle yönlendirilerek, sormadan, sorgulamadan, bilmeden, duygulara yenik düşerek, öfkelenerek, bağırıp çağırarak, suçlayarak, bir sonuca varmak ne kadar olasıdır?
Büyük resim çok net aslında. Ama dedim ya sözcükler düğüm oldu boğazımda...