29 Aralık 2007

2 0 0 8

Ben çok severim zamana dair başlangıçları.

Sevdiklerimin yaş dönümlerini, yıldönümlerini, bayramdan ya da tatilden önceki haftaya başlamayı, bayramdan ya da tatilden sonra işe başlamayı (sıcağı sıcağına külliyen yalan), ayın 1'ini, diyete ve spora başlama kararı aldığım haftasonlarının pazartesilerini (samimi söylüyorum bu yalan değil), kışın ilk günlerini, sonbaharın ve ilkbaharın ilk günlerini, yazın ilk günlerini ve tabiii ki yılın ilk günlerini...
Planlanlar, amaçlar, hedefler vardır kafamda ve zamana dair eşiklerle onları hayata geçirme heyecanı duyarım. Kendime verdiğim sözleri tutmakla ilgili bir sorunum yoktur. Çalışkan ve disiplinliyimdir. Bana uyar yani...
Örneğin bir yıl (geçen yıldı değil mi?) yılın ilk günü pazartesine denk gelmişti. 'İşte!' demiştim. 'Ben buna başlangıç derim.'
'Kalbimiz kadar temiz bir sayfa açmak' gibi bir şey...

Ben zamana dair bitişleri de severim. (bir istisna haricinde elbet...)

Döneme ait sorumluluklarım geride kalmıştır, yeni öğretiler edinmiş olgunlaşmışımdır, hatalarımı farketmişimdir, maaşımı haketmişimdir, planladıklarımın bir kısmını gerçekleştirebilmişimdir, tatilde dinlenmiş üretmeye hazır kıvama gelmişimdir ve yeniden başlayacak olan için donanmışımdır. Yeni gelen için hazırımdır yani...

Biten ve başlayan yıla benim gibi enerji, heyecan ve umut dolu duygularla bakabilmenizi, kendinize verdiğiniz tüm sözleri tutabilmenizi ve tüm bunlar için önce sağlıklı olmanızı dilerim.

18 Aralık 2007

yaşadım diyebilmen için . . .

Tam da 'vatan sevgisi' üzerine, bu kadar kafadan, bu kadar anlamsız ses yükselmişken...